خلق نمود، تساوی برقرار کرد، مقدار داد و هدایت کرد.
آیات دوم و سوم سوره مبارکه اعلی:
ٱلَّذِی خَلَقَ فَسَوَّىٰ
وَٱلَّذِی قَدَّرَ فَهَدَىٰ
فَسَوَّى: خداوند متعال خلقت را انجام نمود و سپس تساویها را برقرار کرد. عالم ماده بر مبنای تساویهایی استوار شده است که هر از گاهی یک فیزیکدان، شیمیدان یا زیست شناس یکی از آنها را کشف میکند. این تساویها هرکدام قضایایی هستند که مقداری از کشف شده آن به علومی همچون هندسه، فیزیک، شیمی و سایر آنها تقسیم شده است. برقرار کننده این تساویها همان خالق حکیم بوده است.
قَدَّرَ: پس از آن که تساویها در عالم برقرار شد، مقداردهی به آنها انجام گرفت. برای مثال با تغییر مقدار انرژی اولیه، جهانی کاملا متفاوت با جهان فعلی وجود خواهد داشت لذا اهمیت مقدار دهی دقیق به قضایا بدیهی است.
قضا و قدر: ممکن است قضای الهی اعم از فرمولها و قضایای قابل کشف و تاثیرات مواد باشد که قابل تغییر نیست و بنیاد جهان را شکل داده است. اما مقدار دهی به این قضایا و فرمولها یعنی قَدَر الهی که سالانه در شبهای قدر تعیین میشود با دعا نیز قابل تغییر است.
دیدگاهتان را بنویسید